13 kwietnia obchodzimy Dzień Pamięci Ofiar Zbrodni Katyńskiej. Upamiętnia on rocznicę opublikowania przez Niemcy w 1943 roku informacji o odkryciu w Katyniu pod Smoleńskiem w Rosji, masowych grobów oficerów Wojska Polskiego, zamordowanych przez NKWD w 1940 roku.

82 rocznica zbrodni katyńskiej po raz kolejny przypomina o tragicznych losach polskich jeńców. Wydarzenia z 1940 r. zapisane na kartach historii Polski krwią i męczeńską śmiercią Polaków należą do najbardziej dramatycznych. Tam, na nieludzkiej ziemi, zabito wiarę, nadzieję, miłość jednym strzałem w tył głowy

Katyń – to nie tylko dramat niewoli i wymordowania przez NKWD oficerów polskich, zabijanych pojedynczo strzałem w tył głowy w lesie katyńskim. Katyń – to prawda przez długie lata okrywana kłamstwem, przemilczana przez mocarstwa, do dzisiaj spychana na margines świadomości. Katyń – to zbrodnia ludobójstwa, z punktu widzenia prawa jedno
z najkrwawszych zbiorowych przestępstw, zbrodnia przeciwko ludzkości. Zbrodnia nierozliczona, nieosądzona przez żadną międzynarodową konstytucję. Zbrodnia katyńska
to tylko ułamek GOLGOTY WSCHODU. Ten mord był starannie przygotowany wiele lat wcześniej. Motywy zbrodni są jednoznaczne – zadanie ciosu elicie narodu polskiego, aby łatwiej go zniewolić i wynarodowić.

W naszej szkole upamiętniliśmy to wydarzenie porannym apelem, w trakcie którego przybliżyliśmy te tragiczne wydarzenia. W naszej wspólnej modlitwie wołaliśmy za wszystkich pomordowanych na Wschodzie; prosiliśmy także o pokój w toczącej się wojnie w Ukrainie i o pokój w naszych sercach.